Elegie: een klaagzang op het vergankelijk leven, gevangen in olieverf.
61 bij 91 cm olieverf op houten paneel
status: beschikbaar
Een jongedame rust sereen op fluwelen doeken. Slaapt ze? Nee ze denkt. Overdenkt. Ze rust, berust. Achter haar de graftombe van haar grote liefde. Er staat nog geen naam op, of komt dat nog?
Een elegie is een droevig lied, geschreven als rouw om een overleden persoon. Het van oorspring Griekse woord gaat meer over de tekstvorm dan om de inhoud, zodat je er eigenlijk alle kanten mee op kant. Het kan een kort grafdicht zijn of een volledig requiem.
De serie Musica gaat over de muziek in je hoofd: je herkent aan het beeld de muziek die rondwaart in het hoofd van het personage. In alle schilderijen in de serie vormt de kleding, met veel textiel en draperieën, een tweede hoofdrol. De elegantie en verstilling geven het werk een dramatische maar romantische indruk.
Dit schilderij past volgens sommigen in de stijl van de Pre Rafaëlieten – die classificering is correct en terecht: de kunstenaars in deze stroming zaten tussen verleden en toekomst. In hun kunstwerken speelde een weelderige draperie een belangrijke rol.
In de schets fase kwam ik al tot de conclusie dat de Pre Rafaëlieten een goed uitgangspunt zouden zijn.