Een schip ontvlucht naderend onheil. Het is de vraag: welk onheil?
2022 – olieverf op een 40 bij 80cm doek
status: beschikbaar
Een driemaster zeilt in volle vaart richting de kijker. Wat is het naderend onheil? Is het vanwege de donkere wolken die niet veel goeds beloven? Of zijn het de zeilen aan de horizon waarvoor het schip vlucht? De kijker heeft het perspectief van de drenkeling maar of het schip halt houdt om je uit de koude donkere golven te redden is maar de vraag.
Ik heb dit werk gelijk in kleur gedaan en dus niet als grisaille. Zeker het water bevat duidelijke penseelstreken. Het moeilijkste vond ik de zeilen, die heb ik wel drie keer opnieuw gedaan voor ik tevreden was met kleur en expressie.
Dit schilderij zit in een dramatische lijst die ik helemaal heb gerestaureerd – lees hier meer – welke het narratief versterkt.
De maritieme schilderkunst heeft een lange historie en de zee heeft op mij altijd bijzonder aantrekkingskracht gehad. De zee is altijd mooi, bij storm, sneeuw en zon. Maar ook indrukwekkend. Nagenoeg al mijn vakanties spelen zich af aan de kust en vaak zelfs op een eiland. Een boottocht is eigenlijk een logisch onderdeel. Soms een sightsee tochtje maar vaak ook op een klein zeilschip of rubberboot de oceaan op, snorkelen. Op het strand liggen zonnen is niet aan mij besteed – dan zit ik liever bij een strandtent aan een cocktail of een fris biertje, over zee uitkijkend.
Recent nog was ik op de Kaapverdische eilanden en heb daar een tocht over de oceaan gemaakt in een kleine zeilboot. 6 personen aan boord, weinig ruimte, redelijk ruwe zee dus continu een spray van zout water. Als je dan stil ligt en vlak bij je ineens een walvis opduikt, en verderop een stuk of 5 walvissen hoog uit het water springen en met veel geraas terug het water in plonzen, dat vind ik erg indrukwekkend.
Een andere keer op de Azoren was ik aan het snorkelen in een ondiepe baai toen een octopus langs kwam. Het dier was nieuwsgierig en niet bang. Blijkbaar was deze gewend aan snorkelaars want je kon je handen uitsteken waarna deze met haar tentakels even een ving vastgreep om weer los te laten.