Dit stilleven met een koperen ketel een granieten vijzel is in particuliere collectie.
2021 – olieverf op doek.
Deze koperen ketel had ik al een paar jaar op mijn pelletkachel staan en eerlijk gezegd weet ik niet eens meer hoe ik er aan kom, hoe lang ik deze al heb. De vorm, ietwat plomp en toch sierlijk, heeft me altijd kunnen bekoren. Ik ben niet het type dat erg veel dingetjes uitgestald wil hebben in huis dus dat deze er nog steeds stond zegt wel iets over de bekoring. Je kunt zien dat deze ketel intensief is gebruikt maar ook goed onderhouden – deze heeft al een heel leven er op zitten. Dit soort modellen komen uit eind 19e eeuw en de platte varianten zoals deze hadden meestal een eigen brander er bij. Maar goed ik ben geen kenner van antiek. Hoe dan ook, ook nu heeft deze nog nut: ik vul ‘m regelmatig met water en als de pelletkachel dan lekker warm is zorgt deze voor een niet al te droge lucht in huis.
Op een donkere avond zette ik deze ketel met wat andere voorwerpen bij elkaar om een interessant stilleven te maken, met verschillende texturen maar wel in een warme kleurgroep. Een keramieken vaas in seventies stijl- en waarschijnlijk ook inderdaad zo oud. Een granieten vijzel die ik vaak gebruik in de keuken, samen op een snijplankje van walnotenhout. Laurier, knoflook, ui, allemaal warme smaken en warme kleuren.
Als ik het me goed herinner heb ik wel 50 foto’s gemaakt en steeds met de objecten en met kaarsjes geschoven voordat ik een driehoeks compositie en belichting had waar ik tevreden mee was. Toch een andere ondergrond. Als je goed kijkt zie je hoeveel kaarsjes ik nodig had.
Driehoeks composisites worden vaak gebruikt om beweging te suggereren al was dat hier niet de motivatie.
Deze combinatie is een herinnering aan de tijdelijkheid van ons leven: de ketel verliest glans, de knoflook verliest haar smaak.
